Skýrt markmið: að byggja upp spunasenu á Íslandi

Sumarið 2013 kenndi ég fyrsta spunanámskeiðið á LungA listahátíðinni á Seyðisfirði, en

aðeins nokkrum mánuðum fyrr hafði ég sjálf sótt mitt fyrsta námskeið í UCB New York.

Næstu þrjú árin sótti ég fjölda spunanámskeiða í New York og flaug reglulega heim til Íslands þar sem ég kenndi það sem ég var að læra. Sumarið 2017 fór ég til Chicago til að læra spuna og sketsa-skrif hjá The Second City. Markmið mitt var að byggja upp faglega og sterka spunasenu á Íslandi sem gæti staðið og blómstrað til framtíðar.

Frá upphafi nutu spunanámskeiðin mikilla vinsælda. Fyrsta árið voru nær eingöngu leikarar, leiklistarnemar og áhugaleikarar sem skráðu sig. En smám saman fréttist það að hver sem er gæti komið á námskeið, óháð fyrri reynslu og menntun og fljótlega varð bakgrunnur þátttakenda á námskeiðunum fjölbreyttari. Annað árið þrefaldaðist nemendafjöldinn og árið 2015 skráðu um 300 manns sig á spunanámskeið, sem kölluðust á þeim tíma „Improv-Haraldurinn.“

Nemendur á spunanámskeiðunum voru um 200–250 á hverju ári þann áratug sem ég hélt sjálf námskeið. Á því tímabili fékk ég einnig hingað til lands um 40 reynslumikla erlenda spunakennara. Nemendurnir hafa verið á aldrinum 18-80 ára og komið úr öllum áttum. Á einu spunanámskeiði var til dæmis að finna ráðherra, sundlaugarvörð, geimvísindamann og atvinnumann í handbolta.

Einhverjir höfðu á orði að þetta „spuna-æði“ á Íslandi væri skemmtileg bóla sem myndi, eins og aðrar bólur, á endanum springa. Ég lét þessa svartsýni ekki á mig fá, enda hafði ég spunasenuna í Bandaríkjunum að fyrirmynd, og vissi að hún hafði vaxið og blómstrað þar í marga áratugi. Þrátt fyrir það vildi ég ekki byrja með reglulegar spunasýningar fyrr en nógu margir væru orðnir vel þjálfaðir í listforminu, til að tryggja gæði sýninganna sem ég var viss um að héldist í hendur við sterkan grunn spunasenunnar sem var að fæðast.

Á menningarnótt 2014 hélt ég í fyrsta skiptið spuna-maraþon, en þá var öllum sem höfðu komið

á námskeið boðið að sýna. Sumarið 2015 fór ég með nærri tuttugu manna hóp á DCM spunafestivalið (The Del Close Marathon) sem UCB hélt árlega í New York. Ég stakk upp á að skrá hópinn undir nafninu Improv Iceland, en í lýðræðislegri kosningu varð nafnið The Entire Population of Iceland ofan á, og undir því nafni sýndum við á Del Close Marathon í UCB leikhúsinu í Chelsea við frábærar viðtökur.

  Röðin fyrir utan UCB leikhúsið þegar The Entire Population of Iceland sýndi á Del Close Marathon náði út götuna.

Ég bað nokkra áhugasama nemendur að mynda með mér stjórn og árið 2015 voru félagasamtökin Improv Ísland stofnuð. Við byrjuðum með vikulegar spunasýningar í Þjóðleikhúskjallaranum í febrúar árið 2016, sem enn í dag njóta mikilla vinsælda. Árin 2017 og 2018 stýrði ég Reykjavík International Improv Festival, þar sem fjöldi alþjóðlegra spunaleikara kom og sýndi fjölbreyttar spunasýningar. Ég var í hlutverki framkvæmdastjóra fyrst um sinn og gengdi stöðu listræns stjórnanda til 2019. Sýningar Improv Ísland eru fyrir löngu orðnar vel yfir 200 talsins. Þær eru að mestu að fyrirmynd UCB í New York. Efniviðurinn kemur frá áhorfendum, þeim sjálfum, umhverfi þeirra og samfélaginu. Hver sýning getur því orðið einstakur spegill á samtímann og okkur sjálf. Fjölmargir hafa átt stóran þátt í að móta og þróa spunasenuna áfram og halda henni lifandi í dag.

Með tímanum hef ég uppgötvað að spuni er ekki aðeins listform heldur heil kategóría út af fyrir sig.

Hann getur verið í senn sköpunarferli, þjálfunartæki og lífsspeki. Fjöldi rannsókna síðustu ára sýnir fram á hversu öflugt þjálfunartæki spuni getur verið í fjölbreyttum aðstæðum. Spuni kennir fólki að bregðast við hinu óvænta, að aðlagast streituvaldandi aðstæðum, vinna með það sem er í boði, finna lausnir og nýta sér þau tækifæri sem bjóðast.

Síðastliðin ár hef ég unnið með fyrirtækjum og stofnunum þar sem ég nýti hugmyndafræði spunans í leiðtogahæfni, teymisvinnu og ákvarðanatöku í óvissu.

Að fylgja leikreglum spunans í mínu lífi og starfi hefur hjálpað mér að takast á við óvissuna, vera á

staðnum, í núinu, sjá möguleika, lausnir og tækifæri, taka áhættur og það sem er mikilvægast af öllu: að leika mér, vera skapandi og hafa gaman.